Oldukça karmaşık ve belirsiz bir atmosfer içerisinde, sonlarının ne olacağını kestiremeyen karakterlerin hiçbiri, yalan söylemeleri ve hatta adam öldürmelerine rağmen, iyi ve kötü gibi kesin tanımlar içerisine sokulmuyor. Koşulların getirdiği şekilde davranmak durumunda kalan, önceleri idealist bir direnişçiyken, sevgili Ilsa'nın kendisini terk etmesi üzerine, çevresinde olup bitenlere kayıtsız kalan Rick'in, Ilsa'yı kaybetme pahasına Victor'u kurtarması, bir anlamda Amerika'nın son anda savaşa müdahale etmesini çağrıştırıyor.

Tabii bu çağrışım yapımcılar tarafından oldukça bilinçli bir şekilde yapılıyor. Nitekim Avrupa ile Amerika'nın dostluğuyla birlikte güçlenen batı demokrasisinin devam etmesi umudunu simgeleyen "Louis, bu güzel bir arkadaşlığın başlangıcı olabilir." sözü filme sonradan ekleniyor.

Filmin arka planına baktığımızda, Hollywood'un o dönemdeki en yetenekli ve renkli yönetmeni olan Michael Curtiz'in Yahudi olması hemen dikkati çekiyor. Oldukça ilginç ve serüvenli bir hayatı olan Macaristan doğumlu Curtiz, yeni Komünist hükümetin film sanayini devletleştirdiği 1919 yılına kadar Macaristan sinemasında başarılı yapımlara imza atıyor.

Ardından İsveç, Fransa, Almanya ve Avusturya gibi ülkelerde yaşayan yönetmen, 1926 yılında Warner Bros tarafından satın alınarak Hollywood'a demir atıyor. Aslında "satın almak" fiili burada önemli bir yer teşkil ediyor. Nitekim o dönemde kuralları köleciliği andıran Hollywood'da, Bogart ve Bergman gibi pek çok oyuncu Warner Bros gibi şirketlerin malıydı.

Mesela aslında MGM'nin "malı" olan Ingrid Bergman, "Casablanca" filmi için 25.000 dolar karşılığında Warner Bros'a veriliyor ve daha sonra aynı para karşılığında şirketi tarafından geri alınıyor. Curtiz'in Hollywood'da imza attığı önemli yapımlar arasında, "Captain Blood" ( 1935 ), "The Adventures of Robin Hood" ( 1938 ), "Angels With Dirty Faces" ( 1938 ), "Night and Day" ( 1946 ), "Life With Father" ( 1947 ), "White Christmas" ( 1954 ) ve John Wayne'i unutulmaz yapan "The Comancheros" gibi filmler yer alıyor.

Sinema kariyeri boyunca 75 filme imza atan Humphrey Bogart'ın, ününü katı yürekli ve kötü adam rollerine borçlu olmasına rağmen, çıkışını "Casablanca" ile yapması ilginç bir diğer nokta. Daha önce "High Sierra" ( 1941 ) ve "The Maltese Falcon" ( 1941 ) adlı filmlerle Hollywood'da iyi bir yer edinen Bogart, Rick karakterini canlandırmak için Ronald Reagan ve George Raft gibi isimlerle son ana kadar yarışmış.

Stockholm doğumlu Ingrid Bergman ise, her ne kadar "Intermezzo: A Love Story" ( 1939 ) filmiyle Amerikalıların gönlünde taht kursa da, Hollywood'a mesafeyle yaklaşmayı tercih etti. İsveç ile Amerika arasında mekik dokuyan kadın oyuncunun, şöhretin kapısını "Casablanca" gibi Hollywood'un en gözde filmiyle yakalaması ise işin çelişkili tarafı.


As Time Goes By


You must remember this
A kiss is just a kiss
A sigh is still a sigh.
The fundamental things apply as time goes by.
And when the lowers woo
They still say "I love you"
On that you can rely.
No matter what the future brings as time goes by.
Moonlight and love songs never out of date.
Hearts full of passion, jealousy and hate.
Woman loves man, and man must have his mate
That no one can deny.
It's still the same old story
A fight for love and glory
A case of do or die
The world will always welcome lovers as time goes by.

Önceki