Filmde ön plana çıkan unsurların başında ise ölüm ve cinsellik geliyor. Ölüm ile insan arasındaki tuhaf ilişkiyi gözler önüne seren Kubrick’in, insanı dehşete düşüren şiddet, yıkım ve ölümün, aynı zamanda insanoğlu için kaçınılmaz bir gerçek olduğunu vurguluyor.

İnsan ile ölüm arasında, filmin isminden de anlaşılacağı gibi, bir “garip-sevgi” ( strange-love ) olduğuna değinen yönetmen, yeryüzündeki yaşamı tehdit eden atom bombası yüzünden paranoya noktasına gelen, ama bir yandan da onu görmek, bilmek ve hatta daha da geliştirmek için içten içe çaba sarf eden insanoğlunun, adeta ölüm fetişisti olduğunu ima ediyor.

Ölümün yanı sıra cinselliğin de insan davranışları üzerinde belirleyici bir etken teşkil ettiğini gösteren “Dr. Strangelove”, aklın yerine libidosunun peşinde koşan politikacılar aracılığıyla, değer ve yükümlülüklerin haz karşısındaki acizliğini ortaya seriyor.

Ursula K. Le Guin’in “Bilim-kurgu kehanette bulunmaz, tasvir eder.” sözünden yola çıkarak, bilim-kurgunun yalnızca gelecek ve fantastik gelişmeleri konu alan, günümüzün gerçekliğini sorgulayan ve yeni perspektifler sunan bir tür olarak algılarsak, “Dr. Strangelove”un bir bilim-kurgu olduğunu iddia etmemiz mümkün.

Film, her ne kadar bilimi temel almasa da, teknolojik gelişmenin bir ürünü olan atom bombası aracılığıyla teknolojiyi irdeliyor. Özellikle, yapılacak anlık bir hata sonucunda, yaratıcısı olan insanoğlunun denetiminden çıkarak, yeryüzünü yerle bir edecek olan “Kıyamet Günü Silahı” ile, teknolojinin sahip olduğu, mukayese edilemez ve karşı konulmaz gücü ele alan Stanley Kubrick, insanoğlunun ölüm ve yıkım saplantısı nosyonundan yola çıkarak, teknolojinin elindeki bu yıkıcı gücün, çağdaş bilimin gelişmesiyle doğru orantılı olarak, giderek arttığının altını çiziyor. Böylelikle de, bilgeliğin, erdemin yanı sıra erdemsizliği ve yıkıcı politik gücü de beraberinde getirdiğini vurguluyor.

Önceki