USTALARA SAYGI
Festival bu geleneksel bölümünde, geçtiğimiz yıllarda olduğu gibi sinemanın ustalarına zengin ve doyurucu bir programla gerçek anlamda saygı sunarken, sinemaseverlere de yeni keşifler ve zengin deneyimler kazandıracak.

Yılın ilk ustası, altı yaşından itibaren Şehzadebaşı sinemalarının müdavimi olarak sinemaya adımını atan Tunç Başaran. On yedi yaşında Amerika’ya gidip sinemacı olmak ve hayran olduğu Charlton Heston’ı görmek için evden kaçan Başaran, 1991 yılında “ Uçurtmayı Vurmasınlar ” filmiyle yabancı film dalında Oscar adayı olunca, Hollywood’da onuruna verilen bir partide Heston’la tanışmıştı.

Tunç Başaran, onaylamadığı koşullar yüzünden uzaklaştığı sinema yönetmenliği mesleğine on beş yıllık bir aranın ardından döndükten sonra çektiği, ödüllü 5 filmiyle - “ Biri ve Diğerleri ” (1986), “ Uçurtmayı Vurmasınlar ” (1988); “ Piano Piano Bacaksız ” (1991); “ Sen de Gitme ” (1996); “ Kaçıklık Diploması ” (1998) - festival programında yer alıyor.

İngiliz yönetmen Stephen Frears ise, parlak meslek yaşamının ilk yıllarından gelen iki ünlü yapıtı ve son iki çalışmasından oluşan toplam 4 filmle programda. Frears’in ilk iki filmi, yönetmenin Pakistan asıllı İngiliz senarist/yazar Hanif Kureishi ile işbirliği yaptığı ve Thatcher İngiltere’sinde yaşamanın özellikle Asyalılar için nasıl bir şey olduğunu sergileyen “ My Beautiful Laundrette / Benim Güzel Çamaşırhanem ” (1986) ile “ Sammy and Rosie Get Laid / Sammy ve Rosie İşi Pişirdi ” (1987).

Yönetmenin 1999’da ABD’de çektiği, modern ve romantik Western’i “ The Hi-Lo Country / İhtiras Tomurcukları ” ile 1930’lu yıllarda Liverpool’da Katolik İrlandalı bir ailenin zor yaşamını küçük bir çocuğun gözünden anlatan son filmi “ Liam ” (2000), Frears’e saygı bölümünü tamamlıyor.

21. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nin en kapsamlı toplu gösterisi ise, eşsiz bir Japon ustanın, Shohei İmamura’nın filmlerinden oluşuyor. İmamura, 1961’de yaptığı “ Buta to Gunkan / Domuzlar ve Savaş Gemileri ”yle başlayarak, geçen yıl 73 yaşındayken gerçekleştirdiği “ Warm Water Under a Red Bridge / Kızıl Köprünün Altından Akan Ilık Sular ”a kadar geçen kırk yılda yaptığı 11 filmle Festival izleyicilerinin karşısına çıkacak.

Çıraklık dönemini Yasujiro Ozu’nun yanında geçiren İmamura film çekme şansına ilk kez 1958 yılında kavuşmuştu. Baştan itibaren, sonradan “ imzası ” sayılacak bazı özellikleri tüm filmlerinde sergiledi: cinsel çağrışımlı bir dünyevilik ve sıradışı bir mizah anlayışı. Aralarında Altın Palmiye ödüllü iki filmin, “ Narayama Bushi-Ko / Narayama Türküsü ” ile “ Unagi / Yılan Balığı ”nın da bulunduğu İmamura filmleri, yalnızca kendine özgü bir ustanın değil, bir ulusun da kırk yıllık geçmişini gözler önüne seriyor.

Bu yılki Festival’in son usta yönetmeni ise, filmleriyle yine kendi ülkesinin tarihinin yanısıra, kendi kişisel öyküsünü de yansıtan nispeten genç bir İtalyan yönetmen/oyuncu/yazar. İtalya’nın en keskin gözlü gözlemcisi ve tartışılmaz kült yönetmeni Nanni Moretti, geçen yıl, oğullarını kaybeden bir ailenin dramını anlatan “ La stanza del figlio / Oğul Odası ”yla ülkesine yirmi üç yıllık bir aradan sonra ilk Altın Palmiye’yi getirmişti.

Onun Berlusconi tarzı hayata değindiği bir önceki filmi “ Aprile / Nisan ” (1998), 6 filmlik Moretti seçkisinin en yeni filmi. Daha önce farklı yıllarda Festival’de gösterilen “ Sogni d’oro / Altın Düşler ” (1981), “ Bianca ” (1984), “ La messa e finita / Ayin Bitti ” (1985), “ Palombella rossa / Kızıl Güvercin ” (1989) ve “ Caro diario / Sevgili Günlüğüm ” (1993), eski bir komünist olan, basmakalıp tiplemelerden nefret eden ve kendi köşesine çekilmeyi seven Moretti’nin toplu gösterideki diğer filmleri.