İstanbul Film Festivali, "Anısına" adlı geleneksel bölümünde, her yıl, dünya sinemasına büyük katkıları olmuş, artık aramızda bulunmayan usta yönetmenleri, kapsamlı toplu gösterilerle anıyor. Geçen yıl Vittorio De Sica'nın tek başına yer aldığı bölümde, bu yıl yedişer filmiyle Japonya'dan Yasujiro Ozu ve ABD'den William Wyler var.

Dünya sinemasının en has ustalarından biri sayılan ve "Japon yönetmenlerin en Japon'u" olarak adlandırılan Yasujiro Ozu, 100. doğum yılında, kendisine ayrılan bölümde biri sessiz olmak üzere yedi filmiyle yer alıyor. Aralarında, başyapıtı sayılan, sinema üzerine bir ders niteliğindeki "Tokyo monogatari / Tokyo Story / Tokyo Hikâyesi" de var. Bu evrensel film, tek bir ailenin deneyimlerinin merceğinden bakarak, değişen bir toplumda kaybolmuş geleneklerin ve değerlerin suskun, nostaljik bir tablosunu çiziyor. Programdaki sessiz film ise, 1932 yapımı "Umarete wa mita keredo / I Was Born But... / Doğdum Ama...". Ozu burada, yetişkinliğin karmaşıklıkları ile çocukların masumiyetini karşılaştırırken, öyküsünü mizahla ve hafiflikle anlatıyor. Çocukların ve anne-babaların bir noktada ayrılması gerektiğini vurgulayan "Banshun / Geç Gelen Bahar", duyguların asla yüzeye çıkmadığı bir ölçülülük başyapıtı. "Bakushu / Erken Gelen Yaz"da ise, yönetmen en sevdiği iki temayı, modern Japonya'daki kültür çatışmaları ile bağımsız Japon kadınının ortaya çıkışını birleştiriyor. Ozu'nun en uzun filmi "Soshun / Erken Gelen Bahar" da onun sınai ilerlemenin bedeli üzerine toplumsal bir yorum sunduğu, insanı kandıracak kadar basit bir aile dramı. Çağdaş Japon yaşamına akıllıca, mizahi ve şen bir kaçamak bakış sunan ilk renkli filmi "Ohayo / Günaydın" ise, iletişimin gücünü ve havadan sudan konuşmanın nasıl da günlük yaşamımızı kolaylaştırdığını gözler önüne seren bir film. Ozu'nun son filmi olan "Sanma no aji / Bir Güz Öğleden Sonrası", baba-kız ilişkilerini yeniden inceleyen bir diğer Ozu klasiği.

Festival Programı için tıklayın...