“ Hayatı boyunca bir gün bile çalışmamış 200 yaşında bir adamla konuşmaya ayıracak vaktim yok. ”

Yapımcılar Kate McKay rolü için, hem son derece gerçekçi ama aynı zamanda da romantik olabilecek bir oyuncu bulabilmek için kolları sıvadı. Bu kişinin aynı zamanda komedi oyuncusu olması gerekiyordu. Akla ilk gelen isim, komedi drama ve romantik rollerde gösterdiği üstün performansıyla başarısını her zaman kanıtlamış bir kişi, Meg Ryan’dı.

“Meg son derece yetenekli bir drama oyuncusu ve aynı zamanda komedi alanında da Tanrı vergisi bir yeteneğe sahip” diyor Mangold; “ aşkı ve hayalleri uğruna kariyerinden vazgeçmeyi göze alan bir kadın, bu Meg için de yeni bir olgu sayılırdı, çünkü bu filmde kadın hırslarının ve ihtiraslarının hakimiyetine kapılmışken, romantizmin ve aşkın büyüsüne kapılan taraf erkek.

Kate’in en çok sevdiğim yanı kendi içindeki bu ikilem. Evinde incinmiş ve yapayalnız, ama dışarıda iş hayatında son derece kararlı, yırtıcı ve başarılı.Aslında dürüstlük uğruna, gerçek aşk uğruna herşeyi feda edebilecek biriyken oyunu kuralına göre oynamak uğruna yüreğini sevgiye kapatan katı ve acımasız biri olarak karşımıza çıkıyor.

Leopold’la karşılaşmasında ona bir anlam vermemesinin nedeni de bu, Leopold son derece kibar, yumuşak kalpli, sevecen bir beyefendi ve Kate tekrar hayal kırıklığına uğramaktan korkuyor. ”

Meg Ryan da James Mangold’un bu projesinde yer almaktan son derece memnun. “ Jim’e güveniyorum, gerçekten çok zeki ve oyuncuları en iyi şekilde yönlendirmeyi çok iyi bilen bir yönetmen. Tüm ekibin büyük bir uyum içerisinde tek vücut olarak çalışmasını sağlayan motivasyonu, tabi bu sonucu da olumlu yönde etkiliyor. ”

“ Dünyaya neler oldu böyle... Her türlü imkan ve olanağa sahip olmanıza rağmen huzurunuz yok! ”

Hugh Jackman’ın ekibe katılması ise şöyle gerçekleşmiş: “ 19. yüzyılın şiirsel ifadesini inandırıcı bir akıcılıkla seyirciye verebilecek bir oyuncuya bulmamız gerekiyordu, bu noktada en uygun ismin son zamanlarda televizyondan beyaz perdeye geçen başarılı bir oyuncu Hugh Jackman olabileceğini düşündük.

Projeyi kendisine teklif ettik senaryoyu okuduktan sonra uzun süre etkisinden kurtulamadığını söyledi. Gerçekten çok heyecanlı görünüyordu, teklifimizi hiç tereddütsüz kabul etti. Çekimler başladığında Leopold karakteri için ne kadar doğru bir seçim yaptığımıza bir kez ikna oldum. Hugh büyük bir özveriyle rolüne sarılmıştı, onun Leopold karakterine senaryonun dışında kendinden de çok şey kattığına inanıyorum.”

Mangold, Hugh’un 21. yüzyıla yolculuğundaki o kıpır kıpır heyecanı seyirciye çok güzel yansıttığını da sözlerine ekliyor:

“Leopold, dünyanın çok hızlı bir değişim döngüsüne girmesinden hemen önceki bir süreçte yaşamış bir karakter, ayrıca asansörün kaşifi olarak, farkında olmasa da kendisi de bu değişimin bir parçası. Ve geleceğe yaptığı bu yolculuk sırasında rüyalarını gerçekleştirmeyi başardığını öğrenmenin hazzını da yaşıyor.

Onu diğerlerinden farklı kılan bir başka unsur, günün koşullarına ayak uydurmakta gösterdiği esneklik. Sudan çıknış balık gibi ortalıkta dolaşmak yerine çevresiyle iletişim kurmayı ve şartlara uyum sağlamayı tercih ediyor.”