"Benim İstanbulum"

İstanbul’da yaşamaktan keyif alıyorum. Bu, keyif alacak bir yaşam biçimi oluşturmaktan kaynaklanıyor. Sabah 06.00’da kalkıp işine giden, akşam 19.00’da servise binip evine dönen biri olsaydım, herhalde bu şehirde en fazla 1 yıl dayanabilirdim. Severek yaşadığım bir sistem oluşturduğum için seviyorum bu kenti.

Hayatım: Sarıyer, Etiler, Taksim üçgeninde geçiyor ve gerçekten tepeden baktığınızda bu alan tam bir üçgen gibidir. Sarıyer’de bahsettiğimiz yeni ev kurma çalışmaları, Etiler zaten şu anda oturduğumuz ev. Taksim de işimin ve hobilerimin merkezi. Küçük müzayedeler, kitap alışverişleri, antika alışverişleri... Ve işimle ilgili bütün toplantıları Taksim bölgesindeki işyerimde yapıyorum.

İstanbul’da yaşam çok çabuk, çok tempolu. Ne zaman yurtdışına gitsem ikinci gün İstanbul’u özlemeye başlıyorum. Bu şehrin insanın içine işleyen, içine sinen bir ritmi, bir temposu var. Farkında olun ya da olmayın sizi alıp götürüyor. Sizi yürüten bir şehir burası. Keşmekeşini de sevdiğim oluyor.

En sevdiğim yönü İstanbul Boğazı’nın ve ikliminin değişkenliği. Her gün başka bir renkte görmek o Boğaz’ı... Gece görmek başka türlü, gündüz görmek başka türlü. Ve hep yeni şeylerle karşılaşmak. Sürprizler kenti benim için. Bu büyük bir heyecen veriyor bana.

Gerçekten sevmediğim yönleri gürültü ve trafik. İkisi bir araya geldiği zaman çok asabi bir insan oluyorum.

İstanbul artık birçok kentin toplamı olmuş bir şehir. Büyüyen bir dev olmuş. İstanbul’da Avrupa da var, İkitelli’nin oraya çıktığınızda köy de var. Osmanlı İmparatorluğu bir dönem yayılmıştı ya işte İstanbul da aynı öyle yayılıyor.