Rusya'dan sonra Rusların en yoğun olduğu kent New York imiş.
Aynı durum, Jamaica ve Puerto Ricolular için de geçerli. Atina dışındaki Yunan kentlerinin hiçbirinin nüfusu ise New York'taki Yunanlıların sayısına ulaşamıyor!
Yahudiler için de benzeri bir durum söz konusu. 1880'den itibaren kırk yıl boyunca ABD'ye göç eden Doğu Avrupalı Yahudilerin sayısı iki milyonu aşar. Bunların da yarım milyondan fazlası New York'a yerleşir.
47th Street Photo'ya girince insan bu gerçeği daha iyi anlıyor. Her türlü elektronik eşyanın satıldığı bu dükkânda çalışan onlarca görevlinin tamamı Yahudi.
Aslına bakarsanız, sağ elinde meşale taşıyan 33 metrelik Özgürlük Anıtı'nın kendisi bile bir Fransız göçmen!
90 tonluk bu bakır heykel Fransız-Amerikan dostluğu anısına Fransa'dan 214 sandığa yerleştirilip 1885'te New York'a gönderilir...

Bu koca kentte çok basit bir trafik sistemi var. Sokaklar hem numaralı, hem de tek yönlü.
Trafik, çift numaralı sokaklarda doğuya, tek numaralı sokaklarda ise batıya doğru akıyor.
Manhattan'ı boydan boya kesen caddelerde ise genellikle trafik ya kuzeye, ya da güneye doğru tek yönlü.
Bu kentte öyle inanılmaz bir araç seli var ki, başka da bir sistem bu yoğun trafiğin hakkından gelemezdi her halde... Bankamatikten para çekmeyi bile sevgili arabalarından inmeksizin gerçekleştirme sevdasındaki insanların çokluğu karşısında şaşkına dönüyoruz.
47.Cadde, adım başı kuyumcuların bulunduğu, zenginliğin oluk oluk aktığı bir yer...
Arabanızı bu şaşalı caddede bir park yerine bırakmak isterseniz aylık park ücreti tam 245 dolar!
İşin ilginci, kullanılmış bir arabayı bin dolara satın alabilirsiniz bu ülkede!
Dört aylık park parası karşılığı elden düşme de olsa bir araba!.. İlginç bir ülke Amerika...
Kimisi de hiç trafik, park gibi dertlerle uğraşmayıp paşa paşa 40 doları verip havalimanından kente helikopterle geliveriyor.
Arabayı, helikopteri fazla mekanik bulanlar içinse maskot niyetine olsa gerek bir de fayton görüyoruz New York'ta...

New Yorklu vatandaş, sayısız radyo istasyonu ve televizyon kanalı ile yüzlerce derginin bombardımanı altında.

Her yıl on bini aşkın yeni ürünün piyasaya sürüldüğü tüketim canavarı bir toplumla karşı karşıyayız.
Bin dolarlık ayakkabılardan altmış bin dolarlık kürklere ve çok sayıda kapısı ile pek çok tekerleği bulunan limozinlere kadar insan aklına gelen-gelmeyen her türlü lüks mevcut bu kentte.
Bir yanda Christie's adlı müzayedecide bir Van Gogh tablosu 82,5 milyon dolara rahatlıkla alıcı bulabilir, 5. Cadde'deki bir dükkânda satılan oyuncak ayıların çeşiti beş yüzü geçerken, öte yandan da New Yorklu evsiz barksızların sayısı yüz bine ulaşıyor!
Bunların da en az otuz bininin AIDS'li olduğu tahmin ediliyor.

Dünyanın en büyük mağazası olan Macy's çıkışındaki şıkır şıkır insanların hemen yanıbaşında "Açım, AIDS'liyim, param yok!" yazılı bir kartonun gerisinde saçı sakalına karışmış, yarı baygın birinin varlığı, yaşamın ayrılmaz parçasıymışcasına doğal karşılanabiliyor New York'ta…

Günde, 5 cinayet, 9 tecavüz, 256 soygun, 367 oto hırsızlığına sahne olan New York, kimilerine bakılırsa suçluluk oranında Amerikan kentleri arasında sadece ve sadece on üçüncü geliyormuş.
Diğer on iki kentin halini varın siz düşünün!.. Havalimanına bizi karşılamaya gelen arkadaşın, arabasındaki kalın beyzbol sopasını gösterip "N'aparsınız, burası New York!" demesi, telefon kataloglarının da, "siz beklerken silahınızı tamir ediveren" silahçıların ilanlarıyla dolu olması hiç de boşuna değilmiş demek ki!..