Kastamonu yiyecek-içecek hususunda zengin bir mutfağa sahiptir. Bu zenginliğin başlıca sebebi; bitki örtüsündeki çeşitli ve tabiata dayalı yetiştirilen hayvan varlığıdır. Yiyecek olarak kullanılan yabani otlar, bitkiler, mantarlar, dağ çileği yanında her türlü sebze ile birçok meyve Kastamonu topraklarında yetişmektedir. Türkiye'nin en güzel ve kaliteli sarımsakları bu ilimizde yetişmekte ve ihraç edilmektedir.

Pirinç, buğday, mısır gibi tahıllarla meyve tüketiminin çok olduğu yörede, pazara dayalı beslenme sınırlıdır. Kızılcık, domates, pancar, yoğurt ve sütle yapılan tarhanaların yaygın olduğu ilde 'mamalika', 'kırtıl', 'kırtıç', yağda kavrulmuş mantardan hazırlanan katmer, kete, yufka, yoğurtlu ekmek, 'kesik', taş ekmeği bunlardandır.

Üryani eriğini sadece bu ilde yemek mümkündür. Üryani eriğinden 'pelverde' denilen bir tür marmelat hazırlanır. Bu marmelat yaz aylarında sulandırılarak şerbet yapılır. Kastamonu bölgesine ait 812 çeşit yiyecek derlemesi yapılmıştır. Bunlardan 38 çeşit çorba ve 51 çeşit ekmek tarifi görülmektedir. Kastamonu mutfağının ünlü yiyeceği sac üzerinde pişirilen" etli ekmek"tir.

Bu etli ekmeği bir bardak yayık ayranı, "ekşi-eşi" yada " pelverde ezmesi" eşliğinde yiyen artık Kastamonu'nun adını unutamaz. İl' de hazırlanan, kışlık yiyecek "tarhana" nın çorbası en besleyici çorbadır. Hazırlanmasında kullanılan un-yoğurt hamuru içindeki çok çeşitli bitki özleri, tadı-lezzetini farklı hale getirmektedir. Ayrıca besin değerini artırmaktadır. . Zengin

Kastamonu mutfağı, kendine özgü pastırmalı ve sacda yapılan etli ekmek, biryan kebabı, tirit, çekme helva gibi lezzetlerle Batı karadeniz'in mutfak kültürünü temsil etmektedir.
Her mevsim yerli halkın ve ziyarete gelenlerin yemekten vazgeçemediği "döner" in kömür ateşinde pişenin tadı doyumsuzdur.

Kış mevsiminde, yöreye has olarak yapılan "pastırmalı ekmek" bir başka lezzettedir. Özel olarak hazırlanan çimensiz pastırma ince dilimler halinde doğranıp, soğan piyazı ile karıştırılıp, içine yeteri kadar baharatta karıştırıldıktan sonra, fırınlarda açılan hamur içine kapalı olarak konup, pişirildikten sonra, üzeri zevke göre az veya çok tereyağ ile yağlandıktan sonra afiyetle yenir.