Görsün diye her gece yalnız senin şeklini,
Yorgun göz kapaklarım açık dursun öyle mi ?
Sahi arzular mısın uyku terketsin beni,
Sana benzer hayaller aldatsın gözlerimi ?

Ruhun mu yoksa senin göreve gönderdiğin,
Ta ordan buralara beni gözlesin diye,
Boş vakti kabahati bilmek istemektesin,
Kıskançsın kararlısın beni teşhir etmeye.

Hayır, yüce diyemem, sevdan çok olsa bile,
Gönül gözümü açan, kendi sevgim aslında.
Uykularımı deşen, kendi sevgimdir yine,
Nöbetteyken devamlı, yalnız senin uğruna.

Sen nerde olursan ol, gözüm sende her yerde,
Çok, çok, çok uzaklarda, ellerle olsan bile.

Is it thy will thy image should keep open
My heavy eyelids to the weary night?
Dost thou desire my slumbers should be broken,
While shadows, like to thee, do mock my sight?

Is it thy spirit that thou send'st from thee
So far from home, into my deeds to pry,
To find out shames and idle hours in me,
The scope and tenour of thy jealousy?

O, no! thy love, though much, is not so great:
It is my love that keeps mine eye awake;
Mine own true love that doth my rest defeat,
To play the watchman ever for thy sake:

For thee watch I whilst thou dost wake elsewhere,
From me far off, with others all too near.

Nerdesin Esin Perim epeydendir unuttun,
Varlığına güç veren heceler söyletmeyi,
Yoksa pis düttürüyü şiirle bir mi tuttun,
Paspal konular seçip harcadın hünerini.

Unutkan ilham perim, dizeleri, hazırla,
Boşa teptiğin vakti şimdi şiirle öde,
Okut şarkılarını seni içten duyana,
Ruh ver konu bulana, el ver usta kaleme.

Tembel perim doğrul da, bir göz at sevgilime,
Bak, zaman bırakmış mı, onun yüzünde pürüz,
Varsa farzet bu izler, kokuşmuş bir efsane,
Zamanın zorbalıgı kınansın hoşgörüsüz.

Aşkıma ün verirken, zamandan önce davran,
Engel ol tırpanına, biçmesin onu zaman.

Where art thou, Muse, that thou forget'st so long
To speak of that which gives thee all thy might?
Spend'st thou thy fury on some worthless song,
Darkening thy power to lend base subjects light?

Return, forgetful Muse, and straight redeem
In gentle numbers time so idly spent;
Sing to the ear that doth thy lays esteem
And gives thy pen both skill and argument.

Rise, resty Muse, my love's sweet face survey,
If Time have any wrinkle graven there;
If any, be a satire to decay,
And make Time's spoils despised everywhere.

Give my love fame faster than Time wastes life;
So thou prevent'st his scythe and crooked knife.

Bence sevgili dostum, sen hiç yaşlanmamışsın,
İlk görüşümden beri caziben değişmemiş...
Yemyeşil gururunu, ormanlardan üç yazın,
Karakış sökse de O, güzelliğin sekmemiş.

Üç güzelim ilkbahar, sarı sonbahar oldu,
Seninle tanıştığım mevsimlerin içinde,
Üç nisanın kokusu, yazın yandı yok oldu,
Fakat senin yeşilin dipdiri filizinde...

Ah! o güzelliğini, saatlerin akrebi,
Kılın'kıpırdatmadan, saat başı çalıyor.
Belki eskisi gibi sandığım pembeliği,
Alıp götürmüşler de, gözlerim aldanıyor.

Korkarım siz doğmadan, dinle gelecek kuşak:
O Güzelliğin Yaz'ı çoktan yitmiş olacak...

To me, fair friend, you never can be old,
For as you were when first your eye I ey'd,
Such seems your beauty still.
Three winters cold have from the forests shook three summer's pride,

Three beauteous springs to yellow autumn turn'd
In process of the seasons have I seen,
Three April perfumes in three hot Junes burn'd,
Since first I saw you fresh, which yet are green.

Ah! yet doth beauty, like a dial-hand,
Steal from his figure, and no pace perceiv'd:
So your sweet hue, which methinks still doth stand,
Hath motion, and mine eye may be deceiv'd:

For fear of which, hear this, thou age unbred:
Ere you were born was beauty's summer dead.